1) досадовать, роптать на что-л.; 2) сожалеть (о своём проступке), раскаиваться (в своём поступке).

даҕ. Кэриэлийэрин сөбүлүүр, дьадаҥытынан, туга да суоҕунан, мэлийбитинэн суланар идэлээх. ☉ Прибедняющийся, склонный роптать, жаловаться, плакаться на судьбу. Кэриэлимтэҕэй кэтит тумус баар үһү (тааб.: халба). Сэкирэтээр кэриэлимтэҕэй тыллара Семен Митрофановиһы хомотуохтааҕар үөрдүбүт курдук буолбута. С. Окоемов

туохт., кэпс. Эрэйгин, кыһалҕаҕын аһыныы эрэйэр курдук арахпакка кэпсээ. ☉ Плакаться, роптать, сетовать на невзгоды, рассчитывая на понимание, жалость. Онтон ордук уйадыйа Онолуйан суланна: «Аны кэлэн кимнээх буолан, Кимим миигин быыһыаҕай?» Күннүк Уурастыырап
Уулаах атаҕын үлүтэн, быйыл кыһыны быһа лип сыппытын туһунан сулана кэпсээтэ. Эрилик Эристиин
Быйыл ардахтаах буолан, ходуһалара ууга хаалбытын суланан туран кэпсээтилэр. «ЭК»
ср. ДТС, тюрк. йыҕла, йыҕлан ‘плакать, рыдать’

туохт. Тугу эмэ сөбүлээбэккин, хом санаабыккын биллэрэн кыйаханан киҥир-хаҥыр саҥар. ☉ Выражать раздражение, недовольство кемчем-л., роптать
Настаа эмээхсин кэмириммитэ буолан барда: «Аны халыыммыт эмиэ буойуулаах, аны урууга-тарыыга, бэл, бэйэбит бас билэр үппүтүнэн сыбаайба оҥорорбут эмиэ сиилээх-хоһуулаах». П. Ойуунускай
Оҕонньор оһох айаҕар аргынньахтаан олорор, төбөтүн хам туттан олорон, кэмиринэр. М. Обутова-Эверстова
Кондрат ынаҕын көрөкөрө: «Кырыыстаах, кытараан хааллаҕа», — диэн кэмириммитэ. М. Шолохов (тылб.)
ср. тув. химиренир ‘брюзжать, бормотать’

туохт. Киһини туох эмэ баҕатын утары эбэтэр сөбө суоҕу ылынарыгар күһэй. ☉ Навязывать кому-чему-л. что-л. Суруйааччы сиэрдээх майгы, үтүө быһыы туһунан санаатын быһаччы эппэт, кимиэхэ да соҥнообот. Эрчимэн
Түөрт уонус сыллар саҕаланыылара. Гитлеровскай Германия биһиги Ийэ дойдубутугар күүс өттүнэн соҥнообут халабырдаах сэриитин ыар кэмэ. «ХС»
Олоххо бэйэҥ быраабылаҕын атыттарга хаһан да соҥнуу сатаама. ПБН КСКТ
ср. алт. дьоҥдо ‘пенять, роптать, сваливать вину на другого’, хак. чонъна ‘упрекать; обвинять’