летнее жилище; летник; сайылык балаҕан летняя юрта; сайылыкка көс = перекочевать в летник.

1. аат. Сүөһү мэччитэн сайылыыр, олорор сир. ☉ Летняя усадьба с пастбищем, летнее жилище, летник. Сайылыкка тахсыы
   □ Сайылыктарга сүөһү бөҕө тоҕуоруйбут. И. Данилов
   Ыаллар бары сайылыкка көспүттэр. М. Доҕордуурап
   Сайылыгыҥ үрдүнэн Көтөн ааһар хоҥор хаас. Күһүн бурдук, от үүнэн, Күүтэр Мэҥэ-Хаҥалас. П. Тулааһынап
2. даҕ. суолт. Сайылыкка туттуллар, онуоха сыһыаннаах. ☉ Относящийся к летней усадьбе, связанный с ней (напр., о жилище). Сайылык дьиэ. Сайылык алаас
   □ Биир күн сайылык оҕолоро моҕотойдуу бардылар. Суорун Омоллоон
   [Коля] халыҥ сис ортотунааҕы сайылык үрүйэҕэ олохтоох Болот оҕонньорго барар санааны ылынна. Эрилик Эристиин
   △ Сайыннары туттуллар, мииниллэр, көлүллэр (хол., көлөнү этэргэ). ☉ Используемый и летом (напр., об упряжном животном)
   Сайылык ат түүлүүн түүкэтийэн хаалбыт. Кирдиэхтээн хаамар. А. Сыромятникова
   ♦ Сайылыккар таҕыс түөлбэ. — күн сириттэн сүт, өл. ☉ Умирать, отправляться на тот свет
   Баҕар эн бу төрүүргэр хаадыр буолбакка сылдьан сайылыккар тахсыаҥ. Онон соҕотох оҕоҕор кыһаллыа суоххун дии. М. Доҕордуурап
   ср. уйг. йайлак ' джайлау ‘летовка, летнее пастбище’, тув. чайлаҕ ‘летование, летник’, др.-тюрк. йайлых ‘летнее местопребывание’