тыаһы үт. туохт.
1. Хатаннык тыаһаа (хол., тимир тимиргэ охсулларын этэргэ). ☉ Звенеть тонко, пронзительно, дзинькать (напр., при ударе металлом по металлу)
Кытарбыт ыстаалбыт ырыата лыҥкыныыр, Кыстыктаах балтаҕа охсуллан чыҥкыныыр. П. Ойуунускай
Кыстык, өтүйэ, алтан араастаан тыаһаан чыҥкыныыллар. Суорун Омоллоон
Уус уһанар сиригэр Уоттаах холумтан иннигэр Кыһа кыыма ыһыахтаабыт, Кыстык тыаһа чыҥкынаабыт. М. Ефимов
2. көсп. Кытаат, хатанныран кэл (куолаһы этэргэ — хол., туохтан эмэ кыйыттан, кыыһыран). ☉ Становиться жёстким, звонким, звенеть (о голосе — напр., от раздражения)
— Ону эн хантан билэҕин? — Владислав Леопольдович …… куолаһа чыҥкынаата. Л. Попов
— Оҕобор анаабыппын сүгүн сиэтиэм суоҕа, — диэн эмээхсин чыҥкынаан турда. Дьүөгэ Ааныстыырап
[Григорий] көстөр дьүһүнэ-бодото тыйыһыран, хараҕа уоттанан, саҥата чыҥкынаан кэлбитэ. К. Турсункулов (тылб.)
3. көсп. Кытаат, олус күүһүр (тымныыны этэргэ). ☉ Крепнуть, усиливаться (о морозе)
Кыыгыныы-чыҥкыныы турар түптэлэс тымныы уот-дьыбар мууһунан хаарыйбахтыыр. П. Ойуунускай
Тохсунньу кыыдаан дьыбара чыҥкыныы турара, силлээбит сил, сиргэ тиийбэккэ муус буолан, тобугуруу тохторо. Н. Габышев
Аппаҕа, сэллээбэккэ, тыал тыалырара, силлиэ ытыйара, тымныы чыҥкыныыра. И. Аргунов
ср. др.-тюрк. йанхурт ‘заставлять звучать’, алт. шыҥкылда ‘звенеть’