1) вершина, верхушка; тиит чыпчаала верхушка лиственницы; хайа чыпчаала вершина горы; 2) кончик; тииҥ кутуругун чыпчаала кончик беличьего хвоста.

аат.
1. Туох эмэ саамай үрдүк чааһа, оройо (хол., мас., хайа). ☉ Вершина, верхушка, макушка чего-л. (напр., дерева, горы)
Тииттэр саһарбыт чыпчаалларыгар киирэн эрэр күн сардаҥата оонньуурун көрө-көрө, долгуйа саныырым, туох күүтэр миигин итиннэ? Софр. Данилов
Биир тиит чыпчаалыгар туох эрэ көтөр хамсаабакка улугуран олорор. Н. Заболоцкай
Аарыма тиит кылаан чыпчаалыгар биир сүүнэ улахан суор, …… кинини көрөн олорбохтоон баран, …… өрө көтөн тахсан, балаҕаны үрдүнэн көтөн суксулдьуйа турда. БХ Иэ
2. көсп. Туох эмэ (хол., норуот тылынан айымньытын) биитэр ханнык эмэ дьыала (хол., иистэнии, уһаныы) муҥутуур, кылаан сайдыыта, сатабыла. ☉ Наивысшее развитие чего-л., расцвет (напр., устного народного творчества), верх профессионализма, мастерства в какой-л. деятельности, апогей
Сайдыы, тутуу былаанын Сылын аайы толортоон, Кыайыы кылаан чыпчаалын Ситиһиэҕиҥ, доҕоттоор! Эллэй
[Ийэм] киһини эргитэ сылдьан көрөөччү уонна сонно тута таҥаһы быспытынан барааччы. Дьиҥэ, ол идэни баһылааһын чыпчаала эбит. ЗАН А
Саха норуотун тылынан уус-уран айымньытын куоҕайар чыпчаала олоҥхоҕо норуот сырдык ырата уонна инникигэ эрэлэ түмүллүбүт. «ХС»