вершина, верхушка; хайа үрдүк дьугдьуура вершина горы.

вершина, пик (горы)

1) вершина, верхушка; тиит чыпчаала верхушка лиственницы; хайа чыпчаала вершина горы; 2) кончик; тииҥ кутуругун чыпчаала кончик беличьего хвоста.

1) макушка, темя; 2) макушка, верхушка, вершина; очуос хайа оройо вершина утёса # оройгунан көр = быть необузданным; буйно, шумно шалить; носиться сломя голову; орой мэник озорник, сорванец; халлаан оройо небесная высь.

м. 1. (гребёнка) тараах; частый гребень симэ тиистээх тараах; 2. (у птиц) тараах; петушиный гребень бөтүүк тарааҕа; 3. (верхний край, вершина) арҕас; сис (ребро крыши).

аат. Туох эмэ (хол., хайа) саамай үрдүк өттө. ☉ Самое высокое место, верхушка, вершина (напр., горы)
Лоокут Ньургуһуну синньигэс биилиттэн көтөҕөн, үрдүк чоҕулдьуорга туруорар, бэйэтэ кэккэлэһэр. Суорун Омоллоон
Тахсан хайа чоҕулдьуоругар баар кэлтэгэй отууга тиийбиттэрэ. «ХС»

1) склонять набок (голову); 2) склоняться (вершиной, верхушкой).

1) голова || головной; төбө оройо темя; макушка; төбө уҥуоҕа череп; төбө сыгынньах с непокрытой головой, без головного убора; төбөм ыалдьар у меня болит голова; төбө ыарыыта головная боль; төбөтүттэн имэрий = а) гладить по голове; б) неодобр, потакать; төбөтүн тарбанна он почесал в голове (в затруднении, замешательстве); төбөтүн (или төбөтүнэн) оройунан көрбүт (или харахтаах) погов. с глазами на темени (о буйном шалуне; о верхогляде, вертопрахе); 2) верхушка, макушка, вершина; мас төбөтө верхушка дерева; от төбөтө а) верхушка травы; б) цветок; хайа төбөтө вершина горы; бурдук төбөтө колос; 3) конец, кончик; кымньыы төбөтө конец плётки; кынат төбөтө конец крыла;мурун төбөтө кончик носа.

с. 1. ере тахсыы, ыттыы; восхождение на вершину горы хайа чыпчаалыгар ыттыы; 2. (напр. солнца) тахсыы.

м. 1. (действие) ере тахсыы, ыттыы; восход на вершину горы хайа чыпчаалыгар ыттыы; 2. (небесных светил) тахсыы; с восходом солнца күн тахсарын кытта.