звучный, звонкий; этигэн хомус звонкий хомус ; этигэн хоһооннор перен. звучные стихи.

учащ.-длит. издавать дробный звучный стук (напр. при падении камней на деревянный пол) .

1) обладающий звучностью, звучный; громкий; гулкий; раскатистый; дорҕоонноох күлүү раскатистый смех; дорҕоонноох саҥалаах с зычным голосом; 2) перен. шумный, громкий (о происшествии).

нареч. звучно, протяжно (реветь, кричать и т. п.); оҕус лоҥкуначчы айаатаата бык звучно, протяжно заревел; ср. лүҥкүнэччи .

нареч. звонко, звучно; атыыр сылгы турулаччы кистээтэ жеребец звонко заржал.

нареч. звонко, звучно; атыыр сылгы тырылаччы кистээтэ жеребец звонко заржал.

нареч. громко, звучно, звонко; сылгы барылаччы кистээтэ лошадь громко заржала.

1) имеющий голос; с ... голосом; дорҕоонноох саҥалаах имеющий звучный, громкий голос; 2) с ... словами, с ... речью; аҕыйах саҥалаах немногословный; саҥата суох тур = стоять безмолвно; саҥата , суох сөбүлэс = соглашаться молча; саҥата суох бар= (или хаал =) отмолчаться, не найдя что ответить; саҥата суох ыыт = заставить промолчать; 3) разг. любящий ворчать, ругаться; кини саҥалаах он ворчун, он постоянно ругается.

биирдэм тыас туохт. Бэйэ-бэйэҕэр кыратык охсуллан хатаннык тыаһаа (хол., тимири, тааһы этэргэ). ☉ Ударяясь друг о друга, издавать лёгкий звучный стук, щёлканье (напр., о металлических предметах, к а мнях)
Салбаныкы саалааҕын онно эрэ өйдөөбүттүү сомуо гун туруоран «лычыр» гыннарда уонна ыт диэки утары тутта. Р. Кулаковскай

даҕ. Аһаҕас, дьэҥкэ, ыраас (куолаһы этэргэ). ☉ Чистый, звучный (о голосе)
[Сэмэн] чөллөркөй күөмэйиттэн …… кэрэ-чуор тойук тыллара доллоһуччу кутуллан, дуорайбытынан бардылар. Күннүк Уурастыырап
[Уйбаан Сиипсэп] кэрэ чуор, дьырылас, чөллөркөй куолаһынан ырыа ыллаабытыгар, остуол иһитэ лыҥкыныырга, түннүк араамата илибирииргэ дылы буолла. Н. Босиков
Кыыс оҕо чөллөркөй, ыраас куолаһа Кыталык буолан кыҥкынаата. С. Тарасов