прил. сыбаайба; свадебный обряд сыбаайба дуома.

прил. көмөр, көмүү; погребальный обряд көмүү сиэрэ.

м. церемониал (туох эмэ обряд, церемония сиэрэ-силигэ).

уст. 1) обряд изгнания злых духов; 2) предмет, употребляемый при совершении обряда изгнания злых духов, напр. пучок лучинок, берёста для окуривания и т. п.

с. 1. (обряд) айыылары (иччилэри, абааһылары) аһатыы, күндүлээһин; сиэртибэлээһин, сиэртибэ биэрии; 2. (жертва) сиэртибэ.

уст. обряд вызывания духа человека или злого духа для расправы с ними за их проделки.

прил. 1. (связанный с религией) итэҕэл; религиозные обряды итэҕэл дуомнара; 2. (верующий в бога) таҥарамсах, итэҕэли итэҕэйэр.

несов. рел. 1. и сов. кого (совершать обряд крещения) сүрэхтээ; 2. кого-что (осенять знаком креста) кириэстээ, кириэстэ оҕус.

аат., эргэр. Итэҕэлтэн төрүттээх үгэһи көрдөрөр туомнары толоруу. ☉ Обряд
Этэр ибирээт. ПЭК СЯЯ
Иһэр ибирээт буолла. Саха нар. ыр. I

1) характер, нрав, поведение; сымнаҕас майгы добрый нрав; куһаҕан майгы дурной характер; 2) уст. обычай, обряд; урут оннук майгы баара раньше был такой обычай.