I пук, пучок; күөх от дьөрбөтө пук зелёной травы; сибэкки дьөрбөтө букет.
II видный, рослый, высокий.

густая часть прокисшего молока (считается лучшей); сүүмэх суорат густой сорат.
сүүмэх баттах прядь волос; сүүмэх кыл пучок конских волос.

аат., түөлбэ. Кыра тутум, сүүмэх. ☉ Связка однородных предметов, пук, пучок чего-л. (напр., лучинок). Биир удьурба тымтык

м. 1. (пучок, прядь) сүүмэх; клок шерсти сүүмэх түү; клок сена сүүмэх от; 2. (обрывок, лоскут) лоскуй; клочья бумаги кумааҕы лоскуйдара.

уст. 1) обряд изгнания злых духов; 2) предмет, употребляемый при совершении обряда изгнания злых духов, напр. пучок лучинок, берёста для окуривания и т. п.

ветки в виде пучка или шапки (на верхушке дерева).

1) связывать что-л. верхушками; хомуһу дьөрбөлөө связать камыш в пучок; саалары дьөрбөлөө = составить ружья в пирамиду; 2) складывать что-л. высокой кучей; маһы дьөрбөлөөбүт он сложил дрова в большую кучу.

звукоподр. издавать характерные звуки (напр. при выдёргивании травы пучками).

возвр. от сабаа = ударяться, ударять себя; обмахиваться, обмахивать себя; отунан сабан = обмахиваться пучком травы.

аат. Туох эмэ туруору холбуу тутуллубута, бааллыбыта. ☉ Связка, пучок, букет чего-л. (напр., травы, цветов)
Кини Ларьянаны бырааһынньык ахсын аккырыыкканан эҕэрдэлиир, дьөрбө сибэккинэн күндүлүүр. Р. Баҕатаайыскай
Аанньа умайбат уот хара өһөх буруота өрө бургучуйан тордох аһаҕас оройунан тахсар, үөһээ чуораа дьөрбө мастарын ыһаарар. Болот Боотур
Сэбирдэхтиин хаппыт лабаалар түүтэхтии бааллыбыт дьөрбөлөрүн тыраахтарга тиэйбиттэрэ уонна тоҕоостоох сир аайы хаарга батарыта анньан испиттэрэ [кыыллары аһатаары]. И. Федосеев