шептать; кулгаахха сибигинэй= шептать на ухо; сибигинэйэн кэпсээ = рассказывать шёпотом.

туохт.
1. Улаханнык иһиллибэт гына дорҕооно суохтук саҥар. ☉ Говорить шёпотом, шептать; говорить на ухо
Быыс иһиттэн эмээхсин тахсан оҕонньор кулгааҕар тугу эрэ сибигинэйэр. А. Софронов
«Оҕонньор хараҕа суох эбит ээ», — диэн сибигинэйдэ Миша уол Өлөөнчүккэ. Амма Аччыгыйа
Кыргыттар биирдии-биирдии баран, Куонаан кулгааҕар сибигинэйэн, этэн биэрдилэр. А. Неустроева
Ньимийэн турар чараас уостара тугу эрэ сибигинэйиэх курдук илибирии түһээт, ньим баран хааллылар. Н. Заболоцкай
2. көсп. Симиктик тыаһаан иһилин. ☉ Издавать какие-л. тихие звуки, быть еле слышным
Аттар хамсаныылара күүһүрбүтүн дьүөрэтинэн били имиксимик сибигинэйэ испит үс чуораан сытыы чыҥкынас ырыаларын ыллаабытынан барбыттара. Эрилик Эристиин
3. Уус-уран ураты тиэкискэ (хол., таабырыҥҥа) аат тыл курдук туттуллар. ☉ В тексте с особой художественной функцией (напр., в загадках) употребляется в значении имени существительного. Сир аннынан сибигинэй уоруйах баар үһү (тааб.: муҥха). Куҥ иһигэр кутукунай, сиэп иһигэр сибигинэй баар үһү (тааб.: хомус)
ср. др.-тюрк. суфса ‘нашёптывать; лечить заговором’, кум. шыбышламак ‘шептать, нашёптывать’, монг. шивнэх ‘шептать, нашёптывать’