шелестеть, шуршать; производить ровный шелестящий шум; күөх тыа суугунуур мерно шумит зелёный лес; кини солко былааччыйата суугунуур шуршит её шёлковое платье.

туохт., кэпс. Аргыый сахсыллан тыаһаа (хол., от-мас сэбирдэҕин этэргэ). ☉ Издавать лёгкий шум, шелест, шелестеть (напр., о листве)
Аар Луук Мас Тэллэхтэллэх саҕа Нэлэмэн көмүс сэбирдэхтэрэ, Салгына суохха салгыдыйан, Сааҕыныы-суугунуу …… тураллар эбит. П. Ойуунускай

тыаһы үт. туохт.
1. Туох эмэ чараас, чэпчэки кыратык аалсарын курдук тыаһы таһаар. ☉ Шуршать, шелестеть
Солко сурук куорсуннаах Сонун көтөр Суугунаан кэлэр. Өксөкүлээх Өлөксөй
Ити кэннэ от тыаһа суугунаата, бука аны сайын от үүнээри гыннаҕа буолуо. А. Софронов
Ыкса чугаһа барыта суугунуу тохто турар тунаа маҥан хаар. Амма Аччыгыйа
2. Бүтэҥитик, быыһа суох тыаһааууһаа, саҥар-иҥэр. ☉ Глухо, однообразно шуметь, гудеть
Ону эрэ [чуораан тыаһын] кэтэһэн олорбуттуу аудитория иһэ кинигэ, тэтэрээт лиистэринэн суугунуу түстэ. Н. Лугинов
Саала иһэ суугунуу түстэ: «Ити хайаларай?», «Хайа оройуонтан кэлбит киһиний?» — диэн сибигинэһии буолла. В. Ойуурускай
[Дьэҥдьиир оҥорооччулар] дьиэҕэ суугунаан киирдилэр. М. Попов
ср. монг. цуугинах ‘кричать, ругаться, скандалить’, шуугинах ‘производить сильный шум (напр., о сильном ветре)’