и. д. от хабылыннар=.
Якутский → Русский
хабылыннарыы
хабылыннар=
побуд. от хабылын= I 1) натирать на чём-л. пузыри, волдыри; ытыспын хабылыннардым я натёр на ладонях пузыри; 2) скалывать (обычно лёд); мууһу хабылыннаран ыл = надолбить льда; 3) разг. издавать трескучие звуки чём-л.; ытан хабылыннар= выстрелить; охсон хабылыннар= ударить чем-л. обо что-л. (с силой, с треском).
Якутский → Якутский
хабылыннар
I
хабылын I диэнтэн дьаһ
туһ. Арай, таһырдьа ахсынньы тымныы киэһэтэ буолан, атахпын хабылыннарбыта аһыйталыыр. Хомус Уйбаан
Иккиэйэх мөһөөх иннэ диэн илиибин хабылыннарыам суоҕа, үлэни булан үлэлиэм. Күрүлгэн
Кавказка үүнэр истии от киһи тириитин таарыйдаҕына бааһырдар, хабылыннарар эбит. МАА ССЭҮү
II
1.
1.
хабы- лын II диэнтэн дьаһ. туһ. Кулуба атын төттөрү эргилиннэрдэ, ат үөрбүттүү улгумнук сиэлэн хабылыннарда. И. Гоголев
Эмискэччи ойоҕосторун диэки ытан хабылыннардылар. Д. Таас
Утаакы буолбатаҕа, аттаах дьон хабылыннаран кэлбит тыастара иһиллибитэ. Н. Заболоцкай
△ Кими эмэ күүскэ, тыастаахтык саай, тэп. ☉ Ударить, шлёпнуть кого-л. с громким звуком
Туллукчаана Матаҥныырабы тыастаахтык сирэйгэ хабылыннарда. В. Протодьяконов
Туллай тутаары гыммыт атыыра тэбэн хабылыннарда. Н. Павлов
Лыхайбыт киһи да улаханнык уолуһуйбакка, хатыҥыр киһини сыҥаахха хабылыннарда. Е. Неймохов
2. көсп. Иҥнигэһэ суох, чобуотук, өрө күүрүүлээхтик саҥар. ☉ Говорить бойко, не запинаясь, воодушевлённо
Аны биирдэ тыл этэрэ буоллар, дьэ кырдьык, этэн хабылыннарыа этэ. Ф. Софронов
Юра ол кэнниттэн эппиэттээн хабылыннарар ээ! И. Семёнов
Өлөксөөн Боппуок биһикки саҥа олох, көҥүл туһунан тыл этэн хабылыннардыбыт. «Чолбон»
2. көмө туохт. суолт. -ан сыһыат туохтууру кытта ситимнэһэн хайааһын соһуччу, эмискэччи оҥоһулларын көрдөрөр. ☉ В сочетании с деепричастием на -ан обозначает действие, совершаемое внезапно, резко
Туллай тутаары гыммыт атыыра тэбэн хабылыннарда. Н. Павлов
Еще переводы: