хрипло реветь, мычать; кричать (от боли или ужаса); бааһырбыт эһэ ынырыктык орулаата раненый медведь страшно заревел.

побуд. от тап=; кыыл таптаран барда зверь ушёл раненый; биирдэ да таптарбата он ни разу не дал попасть в себя (напр. при игре в мяч).

1) получать рану; бааһырбыт саллаат раненый солдат; 2) перен. разг. получать небольшое повреждение (о предмете); ханан да бааһырбатах мал неповреждённая вещь.

1) громко кричать, вопить; хаһыыра ис = идти и громко кричать; ср. хапыытаа= ; 2) реветь; рычать; бааһырбыт эһэ хаһыырда раненый медведь заревел.

ранить в живот; кус истэттэ утка ранена в живот.

1) имеющий рану, язву, раненый; с... раной, с... язвой; баастаах кыыл раненый зверь; баастаах бааһын тарбаама погов. не береди рану у раненого; баастаах ат ыҥыырын уурдарбат посл. конь со ссадиной не даётся седлать; 2) имеющий изъян, дефект, с... изъяном, с... дефектом; 3) перен. переживающий горе, имеющий горе, сердечную рану, скорбящий.

свирепствовать (о голодных или раненых хищниках); эһэ сырҕаннаабыт медведь рассвирепел.

1. даҕ. суолт. Баас ылбыт, баастаах. ☉ Имеющий рану, раненый
   Поэма иккис чааһыгар Дуолан өстөөх буулдьатын ардаҕын ортотугар бааһырбыт доҕорун сүгэн таһааран иһэрин көрөбүт. Софр. Данилов
   Ону кытта тэҥҥэ мас тостор тыаһа «тас» гынна, бааһырбыт эһэ хаһыырда. Н. Заболоцкай
   Бааһырбыт дьону толору тиэйбит массыынаҕа олордон, бытааннык айаннаатылар. Ф. Софронов
2. аат суолт. Баас ылбыт киһи. ☉ Раненый человек
   Бааһырбыттары тыылга тиэйэн илдьэр санитарнай пуойас дьонун олохторун, үлэлэрин туһунан кэпсэнэр. Софр. Данилов
   Бааһырбыттар уу көрдүүллэр. С. Ефремов
   Бааһырбыттар ортолоругар барыларынааҕар ыараханнык баас ылбыт Коля Манасов баар этэ. Эрилик Эристиин

парен, легко, неглубоко (ранить, быть раненым); кыыл халымырдык бааһырда зверь легко ранен.

пригнуться и замереть; притаиться, затаиться; кирийэн олор = сидеть затаившись; бааһырбыт кус кирийбит раненая утка притаилась.