глыба смёрзшегося помёта скота.

сымара таас каменная глыба.

гранит || гранитный; гранит таас гранитная глыба; гранитная скала.

I аат. 1) глыба; сплошная масса чего-л.; кэлимсэ буол превратиться в сплошную массу; таас чох кэлимсэтэ глыба каменного угля; 2) глыба||партия мёрзлой рыбы.

II даҕ. суолт. нераздельный, сплошной, цельный; кэлимсэ сир цельный участок земли; кэлимсэ холбоһуктааһын сплошная коллективизация.

подр. звуку падения тяжёлого предмета; үөһэттэн күрбэ таас лүс гына түстэ сверху с тяжёлым глухим стуком упала каменная глыба.

подр. звуку падения тяжёлого предмета или множества мелких предметов; күр гын = с шумом рассыпаться, высыпаться; үөһэттэн күрбэ таас күр гына түстэ с высоты грохнулась каменная глыба.

1) цельный, неотделённый; сомоҕо көмус золотой самородок, самородок золота; сомоҕо муус глыба льда; сомоҕо таас а) булыжник; б) валун; сомоҕо сыа ком жира; 2) перен. единый, сплочённый; сомоҕо коллектив сплочённый коллектив # сомоҕо домох грам. устойчивое словосочетание; фразеология; сомоҕо тыл словосочетание.

отваливаться, обрушиваться (куском, глыбой); биэрэк манан көҥүрүйэн түспүт тут берег обрушился; ср. көөрөн =.

1) целостный, цельный; улахан кэлим муус большая цельная льдина; 2) массивный, увесистый, представляющий глыбу.

аат., кэпс.
1. Буор үрдүкү араҥата, сир кырса. ☉ Дёрн, дерни на
Наҥнаһынынан сабыта уурта лаан оҥоһуллубут кыракый буор холомо иһигэр-таһыгар кини кэннэ ким да суоҕа, чуугунуур чуумпу сатыылаабыт этэ. Далан
[Уһаайба] соҕуруута, сэҥээрбиттии эйгээриччи көрбүт хара кыламанын курдук күөх наҥнаһыҥҥа саспыт Булуҥ күөлүгэр тиийэр. А. Данилов
2. Үрүт үөһэ биир кэлим дьапталлан үөскээбит араҥа, дьапталҕа. ☉ Слой чего-л., то, что наслаивается на что-л. Уот иһиттэн буруо ортотунан үс хос ти мир килиэ куйахтаах, тимир наҥнаһын сэлээппэлээх, тимир олоччума этэрбэстээх, ха хай ти р и и тин ха а лтыстаммыт, соҕотох харахтаах, балларыттыбыт-сылларыттыбыт сирэйдээх Уот Уһутаакы адаҥкыс гына түһэр. П. Ойуунускай
Дьиэлээх тойон, наҥнаһын курдук чэрдээх кэтит ытыһын имэринэр. Күннүк Уурастыырап
ср. МНТ даҥнасун ‘глыба, глыба земли’, зап.-бур. даҥнаһаҥ ‘дёрн, кусок дёрна’