сущ
чаас

сущ.
чаас

м. 1. в разн. знач. чаас; час ночи түүн биир чаас; академический час академическай чаас; учебный час үөрэх чааһа; 2. (пора, время) чаас, кэм, бириэмэ; поздний час хойукку кэм; грозный час войны сэрии суостаах кэмэ; # с часу на час субу сотору; час от часу не легче улам ыараан иһэр; не ровен (или не ровён) час разг. туох буолуон ким билиэй; мёртвый час утуйар чаас, сынньанар кэм; в добрый час! этэҥҥэ (буол)!; стоять на часах воен. харабылга тур; расти не по дням, а по часам күн аайы эрэ буолбакка, чаас аайы эбиллэн ис, күн-түүн эбиллэн ис.

биирдэм тыас туохт. Мутук тосторун курдук эмискэ хатан тыаһы таһаар, оннук тыаһаа. ☉ Произвести резкий звук, подобный треску сучьев
Халыҥ сискэ мутук тоһута тоҥон, киһи соһуйан этин тартарыах, час гына түһэрэ. П. Ойуунускай
Туоһапка тыаһа час гынна. «ХС»

час гын диэнтэн дьаһ
туһ. Афоня икки чох кыһыл уоттаах харахтар икки ардынан ытан час гыннарда. «ХС»