1) уст. куча (напр. мусора, ветхих вещей); кутаа сыыс куча мусора; 2) костёр; кутаа уот большой костёр; кутаата отун = разжечь костёр.

п. bonfire, campfire

I
1. аат.
1. Элбэх маһы өрөһөлүү мунньан таһырдьа оттуллубут уот. ☉ Большой костер из сложенных в кучу дров
Тумулга тахсан, бүтүн кутаа оттон, чэйин өрө, иттэ олордо. Н. Заболоцкай
Хаппыт куруҥаны охторон киллэрэн, быһыта сынньан кутаа оттубуттара. И. Федосеев
2. көсп. Сэрии, кыргыһыы, кылаассабай охсуһуу күүһэ; сэриилэһэн элбэхтик ытыалаһыы. ☉ Сила, пыл, острота войны, боя, классовой борьбы; сильная пальба во время боя
[Манчаары] Олох сыырын туруорутунан дабайбыт... Охсуһуу кутаатын кыһатыгар умайбыт. Күннүк Уурастыырап
Киллэмҥэ, Майаҕа, Төхтүргэ — хайаҕа Тоҥ буору түөрэммит окуопа хаспыппыт, Булуҥҥа, Бүлүүгэ, Тааттаҕа, Аммаҕа Атаака оҥорон кутааны аспыппыт. С. Васильев
2. даҕ. суолт. Уот салаан эрэрин курдук күүскэ ыалдьар. ☉ Обжигающий огнем (о боли)
Маайа атахтара кутаа уотунан кутан барда, били Дьиэрбиннээххэ хаарга сыппытыгар үлүппүт тарбахтара быһыта ыллылар. Эрилик Эристиин
II
эргэр. Өртөөһүнү ыытарга уматыллар туоһу кыбытарга анаан төбөтө тыырыылаах ураҕас. ☉ Шест с расщепленным концом, в который вставляют бересту, поджигаемую для пускания пала. Хатыҥ ураҕаска биир өттүгэр туоһу кыбытан кутаа оҥорорбут