1) шалаш (из сена); отуу тутун = делать себе шалаш; 2) место временной стоянки, привала, ночёвки; стан; 3) диал. костёр, огонь (в поле); отуу уота костёр (в поле).

n. grass hut

аат.
1. Быстах кэмҥэ (хол., бултуу, оттуу сылдьан) олорорго тутуллубут хахха. ☉ Конусообразный шалаш, используемый как временная стоянка охотниками или сенокосчиками. Хатырык отуу. От отуу
□ От сабыылаах ураһа отуу ойоҕоһугар күөх буруо унаарыйар, кыһыл төлөн кытыастар. Күннүк Уурастыырап
Сүр тиэтэлинэн аҕылаан-мэҥилээн, киһитигэр тиийэн кэлбитэ, доҕоро саҥата суох отуу уҥуоҕун туруора сатыы сылдьар эбит. Н. Заболоцкай
Дьону батыһан, саар куолакалы баран көрдүм. Улахан төгүрүк ураһа отуу саҕа. М. Доҕордуурап
2. Тохтуур, сынньанар сир, хонор сир. ☉ Становище, стан, место привала, стоянки, ночёвки
Отууга уот оттор бэрт эбит. Күннүк Уурастыырап
Ампаар дьиэлээх, оһохтоох, Ардах хоппот сарайдаах, Окко холкуос тэрийбит Отуутугар кэллибит. И. Петров
3. түөлбэ. Отуу уота, кутаата. ☉ Огонь, разведённый в поле, костёр
Ортолоругар отуу, кутаа уоту оттуохтара. Саха фольк. Отуу уота умайда, кэрэ наҕыл сыт охсулунна. Амма Аччыгыйа
Хара киис талба түүтүнэн Халлаан аргыый сабылынна, Халыйан кэллэ хараҥа түүн, Отуу уота умулунна. П. Тобуруокап
◊ Кэлтэгэй отуу — аҥаар өттө аһаҕас отуу. ☉ Шалаш, открытый с одной стороны
Тахсан хайа чоҕулдьуоругар баар кэлтэгэй отууга тиийбиттэрэ. Суорун Омоллоон
Көҥүс иһинээҕи кэлтэгэй отууга киирэн, күнүскү чэйгэ бэлэмнэммит маска уот аста. М. Доҕордуурап
ср. др.-тюрк., тюрк. отак, отаҕ ‘шалаш, балаган, палатка, юрта’