обыкновение, привычка; повадка; куһаҕан кэмэлдьи дурная привычка.

имеющий какую-л. привычку, какое-л. обыкновение, какие-л. склонности; ср. адьынаттаах .

разг. имеющий обыкновение .(что-л. делать); имеющий какую-л. привычку; ыйыттахха саҥарбат куолулаах когда спрашивают, он обычно молчит.

туохт. Ханнык эмэ быһыыны-майгыны, үгэһи, үөрүйэҕи ылын, уруккуттан атыннык туттар буол. ☉ Иметь обыкновение, приобрести, перенять новые привычки
Куонаан доҕотторо киэһэсарсыарда сурастахтарына, кулук-халык туттар куолуланна. Н. Борисов

даҕ. Ыҥырана сылдьар, ыҥыранан тахсар (ынах туһунан). ☉ Имеющий обыкновение постоянно мычать (о корове)
Үүтэ суох ынах ыҥыранымтаҕайыгар дылы буола олороохтоомо. Э. Соколов

1) традиция; обычай; үгэс буолбут (это) стало традицией; өбүгэлэр үгэстэрэ обычай предков; 2) привычка, обыкновение; үгэс курдук модальное словосочет. как обычно; үгэс курдук, бүгүн эмиэ эрдэ турдулар как обычно они и сегодня встали рано; ср. абыычай.

1) имеющий традицию, обычай; с... традицией; с... обычаем; бу оскуола үгүс үчүгэй үгэстэрдээх эта школа имеет много хороших традиций; 2) имеющий какую-л. привычку, какое-л. обыкновение; эппитин кубулуппат үгэстээх он имеет привычку не изменять сказанному.

сов. 1. (появиться) баар буол, копун; в сарае завелись мыши сарайга кутуйах-тар баар буолбуттар; 2. (установиться) олоҕур, төрүттэн; завелось обыкновение үгэс олоҕурда; 3. (начать действовать) собуоттан, үлэлээ (о моторе); собуоттан, хаамп, бар (о часах) . завет м. кэриэс.

аат. Сөптөөх диэн ылыныллыбыт, олохсуйбут сиэр, майгы, быһыы. ☉ Общепринятая, установившаяся норма, практика, обыкновение
Сахалыы эттэххэ, бу хомолтолоох сураҕы истээри, ону биттэнэн, оччо оннук төрүөтэ суох, дьалааны таһынан үөрбүт, эйэҥэлээбит эбит. В. Яковлев

аат. Кэһиини аҕалар, кэһиилэнэр идэлээх киһи. ☉ Тот, кто имеет обыкновение приносить гостинцы, любит дарить гостинцы. Кэһиимсэх буолуу былыргыттан билиҥҥэ диэри истиҥ сыһыан бэлиэтэ буолар. Онон Баал Хабырыыс хоһоонун кэһиимсэх дьоруойун маннык кэпсэтэр. «ББ»